Alotropowe odmiany węgla
Stona glowna
Autorzy
Bibliografia
linki
Słownik

nanorurki

twardość:
wytrzymałe ale łatwo rozciągliwe

przewodnictwo:
nadprzewodniki

struktura:
struktura grafitu (plaster miodu) zawinięta w rurkę

Nanorurki (ang. "nanotubes") to struktury o kształcie wydrążonego walca i bardzo małych wymiarach, rzędu nanometrów, przy czym długość takich tworów może być o kilka rzędów wielkości większa niż średnica ich przekroju poprzecznego.
W postaci nanorurek występują m.in. sole nieorganiczne, głównie halogenki. Nanorurki węglowe (ang. "carbon nanotubes") mogą być jedno- lub wielościenne, mogą zmieniać w skutek defektów swój kształt czy przekrój, ale w najprostszej formie przypominają płaszczyznę grafitu zwiniętą i sklejoną wzdłuż jednej krawędzi.

Nanorurki charakteryzują się właściwościami niezwykłymi w porównaniu z klasycznymi materiałami. Są niezwykle wytrzymałe na rozciąganie (200 razy bardziej niż stal), mają niezwykle wysoką przewodność cieplną (dzięki przenoszeniu energii przez bardzo szybkie fale podłużne)

Są różne rodzaje nanorurek różniące się między sobą skrętnością, to znaczy sposobem, w jaki łączą się ze sobą krawędzie naszej płaszczyzny grafitowej.
Skrętność nanorurek węglowych determinuje ich własności i ze względu na ich kształt dzielimy je na:

  • "fotelowe" (ang. "arm-chair")
  • "zygzakowe" (ang. "zig-zag")
  • chiralne

Dużymi zaletami nanorurek jest wytrzymałość ponad 100 razy większa niż stal oraz masa 4 razy mniejsza niż masa stali.
Nanorurki dobrze przewodzą ciepło (nadprzewodnictwo).

więcej



Wersja do druku
Alotropia
Grafit
Diament
Fullereny
Nanorurki